در ایستگاه مترو منتظر قطار هستم، پسری در حال خواندن ریاضیات از روی دفتر خود هست و من با توجه به مباحث نوشته شده حدس میزنم سالهای آخر دبیرستان باشد. بی مقدمه میپرسم چندمی؟ بدون اینکه نگاهی به من بینداز

نمایشگاه کتاب همیشه برای من نکات جالبی داشته. یکی از اونها مسئله ای هست که من اسمش رو میگذارم بررسی از مرجع تمنای طبق کپی رایت توجه ! اینکه چقدر از نظر ترکیبی این عبارت درست باشه رو نمیدونم اما حداقل الان چیز بهتری به ذهنم نمیر

خب اینکه اکثرا موسیقی رو دوست داریم خیلی چیز غریبی نیست. اما آهنگهایی که دوست داریم یا بهتر بگم سلیقه ی موسیقیایی ما معمولا در طول زمان عوض میشه، زمانی دوست داریم پاپ گوش بدیم و شاید چند سال بعد طرفدار سرسخت کلاسیک و بعدش سمت موسیقی های بیخود یا چه میدونم کیچ برویم! این عوض شدن شاید از همون بزرگ شدن...

روزی روزگاری، در گوشه دوردستی در اروپا پشت هفت کوه و هفت رودخانه، سرزمین زیبایی بود که یوگسلاوی نام داشت. مردمانش از شش ملیت مختلف بودند که سه دین جداگانه داشتند و به سه زبان مختلف سخن می گفتند.کروات ها بودند ،صرب ها،اسلوونیایی ها، مقدونیه ای ها،مونته نگرویی ها و مسلمان ها. اما همه با هم کار می کردن

میدونین یه سری اتفاقها میتونه به نوعی باعث اتفاقات دیگه ای بشه ... شما میری کتابخانه پردیس هنرهای زیبا که پایان نامه ها رو ببینی، نامه هم بردی ،مسئول نامه رو میبینه میگه شما با این میتونی دوبار در طول ترم بیای . این حرف رو که میزنه یه ذره فکر میکنی و میپرسی یعنی اگر دوبار مو بیام و دوباره نامه ی جدی

بعضی کتابها هستن که سازنده خاطراتن! تعداد این کتاب ها میتونه کم یا زیاد باشه ... نمیدونم چطوری میشه که یه کتاب میتونه خاطره ساز بشه . و با دیدن خودش یا کارتون و فیلمش و یا شنیدن اسمش و کاراکتراش خنده بر لبت می شینه ... اما به هر حال انقدر تو خاطراتت سهم دارن که وقتی نشونه ای ازونها میبینی تو رو لحظه

هربار که عید می آید و تهران خلوت،پاک و ساکت می شود. بیشتر به این فکر میکنم که داریم به خودمون خیانت میکنیم، به خودمون،زندیگمون،سلامتیمون،خانوادمون و نوادگانمون... میتوانم تصور کنم آنها از ما با لفظ خائنان به محیط یاد خواهند کرد! و در تاریخ نوشته خواهد شد: شاید بهتر هست چیزی نگویم از آن، خودتان هر کل

کتاب "رفتیم بیرون سیگار بکشیم، هفده سال طول کشید" مجموعه ای از نه داستان کوتاه از نویسندگان معاصر روس هست. مطمئنا همگی از نویسندگان قدیمی روس مانند چخوف، گوگول، تولستوی و... خوانده ایم. اما این مجموعه از نویسندگان معاصر روس هست که کمتر شناخته شده هستند. داستان های این مجموعه همگی در یک سبک هستند.

امروز طرح جلد این کتاب را دیدم ،کتاب هنوز چاپ نشده است. به نظر من این طرح جلد خیلی خوبه. خب نشر فرهنگ جاوید کلیت طرح جلداش همیشه همین تم سیاه سفید بوده و خب در درون این تم ، عکسی باز هم سیاه سفید آن هم در مرکز سیاهی! شاید این طرح جلد ها ساده باشد اما از نظر من اصالت دارند یعنی مخصوص نشر فرهنگ جاوید ...

1.همیشه هر وقت نمایشگاه کتاب میرم سواله واسم که چرا ناشرها جوری غرفه ساختن که انگار فقط کتاب ریختن ... بدون هیچ فکری ،هیچ طرحی ... چند روز پیش داشتم عکسهایی که برخی ناشران از نمایشگاه کتاب ارومیه و غرفشون گذاشته بودن رو میدیدم .... کاملن معلوم بود که اصلن فکری نداشتن ... فقط فروش ......فروش....فروش....

سر کلاس دکتر ممقانی وقتی حرف از اثر پروانه ای زدند یاد این داستان افتادم که زیاد هم ربطی به اثر پروانه ای ندارد و تنها به زمانی برمی گشت که بیشترین علاقم صرف سفر در زمان ، جهان های موازی ، تندتر از نور، پادگیتی ها و... شده بود . و بهترین نویسنده هم کسی نبود جز میشیو کاکو ... و هنوز هم گاهی فکر میکنم...

به نظرتون میشه یه مکان بوی خاصی داشته باشه ؟ خب شاید بگید رستوران، کافی شاپ،بقالی و از این دست مکان ها هستند که معمولا با ورود میشه بوی خاصشون رو حس کرد ،اما منظور من جایی ست با بویی خاص تر ، نه الزاما بوی حاصل از مواد عذایی و ... . میدونم دارم گنگ حرف میزنم چون اگه تا چند روز پیش کسی همین سوال رو ا...

خیلی خوب یادمه لحظاتی رو که برای اولین بار نمایشنامه ای از دکتر نغمه ثمینی میخوندم هر لحظه موقع خوندن خواب در فنجان خالی بیشتر هیجان زده می شدم و به خودم میگفتم خدای من عجب نمایشنامه ای، فوق العادست ... اسب های آسمان خاکستر می بارند نیز همانطور بود ... همانطور عجیب و در عین حال نو اما با مایه ای تار...

معماری خلسه آور ....معماری اشرافی...و سالها بعد می نویسند اگر مردمان بیابان نرادا بهشت گمشده رو در لاس وگاس و دیسنی لند در آن سوی آبها دیدند . مردمانی در قرن بیست ویکم بودند که این بهشت را در بناهای نئوکلاسیک دیدند و نه تنها معماری را که خود را نیز کالایی می دیدند لوکس ،که دوست داشتند آن را نشان دهن...

باز هم در شهر شاهد نگارخانه ای به وسعت یک شهر هستیم! ... فکر کنم سال پیش هم همین موقع ها بود که برای اولین بار این طرح اجرا شد و خیلی ها نظر مثبت و منفی شون رو اعلام کردن و یادم نمی رود سر کلاس اسکیس با بچه های خوبش چه بحث تند و تیزی داشتیم ... این بار هم به مانند دفعات پیش با همان شدت مخالفم ... چر...

مدتهاست یک آگهی اخلاقی از تلویزیون به نمایش در می آید که در آن نشان داده میشود که ما ایرانیها تو خیلی از مسائل مثل ورود به خانه یا غدا کشیدن با هم تعارف میکنیم و در واقع این تعارف نشانه احترام هست ! به این که اصلن این تعارف نشانه احترام هست یا نه و اینکه اصلن تعارف خوب هست یا نه کاری ندارم، اما بعدش...

یادمه ترم پیش سر کلاس حکمت هنر اسلامی دکتر لولویی همه موضوعی داشتند که باید درباره اون کنفرانس می دادند و سپس به صورت مقاله تحویل استاد میدادند . موضوع من تعریف تاریخ و فرهنگ بود . خب طبیعتن به تعاریف زیادی از تاریخ و فرهنگ برخورد کردم و بهترین هاش رو سر کلاس گفتم . امروز اما هنگام خوندن درک یک پایا...